Renée van Heusden



Groningen

Atalanta

New York

Brussel

London





E-mail
                     

Home

Start pagina











































































Permanent Mission of the Kingdom of the Netherlands to the United Nations

volgende >>

First day!
Saturday, January 28, 2006, 08:35 PM

Van Groningen naar New York: waar begin je dan... 

Tegen alle verwachtingen geen nare fysieke betasting bij het boarden, geen zware interviews bij de Amerikaanse douane en de koffer terug binnen 5 minuten. Wel zijn er tig formulieren in te vullen van allerlei departementen, van Homeland Security, Customs tot Secretary of State en moet je met een visum wel de witte invullen en niet de groene.... 

Een groter probleem is het monopolygeld dat hier gebruikt wordt. Ik ging al direct de fout in. Eén van manieren om naar Manhattan te gaan is de bus. Dit is een goedkoper optie dan de taxi en een comfortabeler optie dan de metro. Ik had de 15 dollar braaf met twee briefjes van 10 afgerekend en liep met een gerust hart naar de bus. Alles verliep soepel totdat ik in de bus mijn geld natelde. Ik miste 100 dollars!! Als een echte  New Yorker stormde ik door de bus naar voren en blafte ik tegen de arme Chinese buschauffeur, die nauwelijks Engels sprak, dat hij direct  moest stoppen en vooral niet door zou rijden. Gelukkig heeft de tactiek gewerkt en begon ik de, al niet zo goedkope, stage niet met het weggooien van geld.

Als je richting NY rijdt, zal iedereen een ander eerste indruk hebben van één van de meest tot de verbeelding sprekende steden ter wereld. Mijn allereerste indruk was helaas niet van het niveau dat je kriebels in je buik krijgt, het is namelijk eigenlijk in essentie een stad als elke andere en eigenlijk ook weer niet. Want een ding is zeker: alles is groter. 

Nadat we het vliegtuig hadden verlaten kwam de bus in de beruchte vrijdagmiddagfile terecht, één waar de hele randstad over kan dromen (een nachtmerrie dan). Acht banen tot aan de horizon gevuld met rode en witte lichten, het ging letterlijk tollen voor mijn ogen. En net wanneer je in slaap dommelt, wordt je er bij Grand Central uitgegooid om op een andere bus over te stappen. Bus- en taxichauffeurs en douanebeambten hebben trouwens een ding gemeen, ze hebben bijna allemaal een donkere huidskleur, spleetogen of allebei. New Orleans mag de rassenkwestie in de VS wel weer hebben opgerakeld, het lijkt zo diep in de samenleving geworteld dat zelfs de storm Katrina meer een tiekelend briesje was in de kwestie dan een alles verwoestende storm. Laten we eerst maar zien hoe de stad zal worden opgebouwd.

Ook NY heeft te maken gehad met indrukwekkende en beangstigende verwoesting. Op nog geen 5 minuten loopafstand van mijn kamer is een grote bouwput de zwijgende getuige van dit menselijk drama. Ik verwachtte een massa mensen, vlaggen en vooral veel Amerikaans dramatisch vertoon, maar dat was nergens te bekennen. Max Westerman schrijft dan ook in zijn boek over NY dat van de hele VS New York als eerste over de klap van 9/11 heen was. De meegebrachte reisboeken zijn echter nog niet zodanig up to date en vermelden nog vrolijk dat je op het WTC het mooiste uitzicht hebt over de stad. Ook op een foto van het World Financial Center staat nog steeds één van de ooit hoogste torens van NY achter de Winter Garden. Vanuit deze Winter Garden heb je trouwens een beter zicht op de omvang van de verwoesting dan vanaf de straat.
De World Financial Center was voor 9/11 door middel van een luchtbrug verbonden met het WTC en heeft als centrum een glanzend kristalpaleis dat gedomineerd wordt door gigantische palmbomen uit de Mojavewoestijn. Het ligt vlakbij een schitterend, maar minder bekend park, Battery Park City. De promenade van dit park loopt langs de Hudsonriver en je kan vanaf het zuidelijkste puntje de Statue of Liberty zien liggen. Als je niet van toeristische drukte houdt, moet je vooral niet verder gaan dan het uitkijkpuntje na South Cove want dan wordt je door gejank van het volkslied en koopjesjagers ruw uit je rust gewekt. Maar voor de fameuze overtocht naar Ellis Island zal je toch deze helse realiteit moeten ‘facen’.
Maar ja, helaas nog geen spannende verhalen over de hectische wereld van de VN. Eerst nog even de toerist uithangen.

   
WFC palmbomen;                 Ground Zero WTC;                                         Battery Park;     Woolworth Bld.; City Hall

 

volgende >>


09/09/2007